Sólblossinn mikli 23. janúar - Nokkur myndbönd...

 

 

 

 

 

Hér fyrir neðan eru nokkur myndbönd af sólblossanum í gær.   

 

Hægt er að fylgjast með mælitækjum o.fl. víða um heim með því að fara á

þessa vefsíðu Norðurljósaspá.

 

Þetta er öflugasti sólblossi síðan í október 2003. Hann er flokkaður sem "Strong" eða í stærðarflokk S3, en öflugustu eru í flokk S5. Sjá vefsíðu NASA hér.  

Mjög falleg norðurljós sáust víða um heim og eru myndir farnar að birtast hér og hér.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Eldri pistlar um sólblossa:

 

Um sólblossa fyrr og nú...

Gríðarlegur sólblossi 1. september. Bilanir í fjarskiptakerfum...

Öflug sólgos geta haft afdrifaríkar afleiðingar á jörðu niðri...

 

 

 www.spaceweather.com

http://www.solarham.com

 Norðurljóaspá

 

 

Sólin að lifna við

Hvers vegna er NASA að afmynda hitaferilinn fyrir Reykjavík...?

 

 

Mér er hulin ráðgáta hvers vegna vísindamenn NASA eru að breyta mæligögnum svona verulega. Hér er sláandi dæmi. Treysta þeir ekki mælingum Veðurstofu Íslands?  Eru menn bara að "lagfæra" mæligögn sísona? Hvers vegna?

 

Skoðum fyrst hitaferil sem fenginn er af vef Veðurstofu Íslands. Takið eftir daufa gráa ferlinum sem sýnir ársmeðaltal  hitafars í Reykjavík 1866-2009. Við skulum bera hann saman við ferlana frá NASA-GISS hér fyrir neðan. Takið eftir að ámóta hlýtt hefur verið á árunum kringum 1940 og undanfarið.

 

 

 

 

Svipaðan feril má sjá hér á vefsíðu NASA-GISS. Hlýindin um 1940 sjást vel:

 

 

 

 

Með því að fara á þessa síðu get ég beðið um þrjár aðrar útgáfur ferlanna. Þar á meðal "Adjusted GHCNv3+SCAR data".  

Þá lítur ferillinn svona út:

 

 

Ferillinn nefnist "Adjusted GHCNv3+SCAR data".  Takið eftir að búið er að "leiðrétta" hressilega hitamælingar frá miðri síðustu öld. "Leiðréttingarnar" eru greinilega mis miklar. Mestar í byrjun aldarinnar  og litlar sem engar í lok hennar.  Hlýindin um 1940 eru alveg horfin.

Nú passar "leiðrétti" ferillinn auðvitað miklu betur við þennan feril NASA-GISS sem á að sýna breytingu á hitafari jarðar:

 

 

 

 

"Leiðrétti" hitaferillinn fyrir Reykjavík kallast  GHCNv3+SCAR data".  GHCN stendur fyrir "Global Historical Climatology Network".    SCAR stendur fyrir "Scientific Committee on Arctic Research Basic data set" .

Á síðunni GISS Surface Temperature Analysis (GISTEMP) eru útskýringar.  Þar stendur meðal annars:

"The GHCNv3/SCAR data are modified to obtain station data from which our tables, graphs, and maps are constructed: The urban and peri-urban (i.e., other than rural) stations are adjusted so that their long-term trend matches that of the mean of neighboring rural stations. Urban stations without nearby rural stations are dropped"

 

Uppfært 22. janúar:

Myndin sem er hér fyrir neðan var í gær aðgengileg hér: ftp://ftp.ncdc.noaa.gov/pub/data/ghcn/v3/products/stnplots/6/62004030000.gif

Hún sýnir í hverju "leiðréttingarnar" eru fólgnar.

Efsti ferillinn (rauður) hægra megin er réttur, eða "unadjusted".

Ferillinn í miðjunni (gulur) er "leiðréttur", eða "adjusted".

Neðst hægra megin má svo sjá hvaða "leiðréttingar" hafa verið gerðar.
Það er greinilega ekki nein smá "leiðrétting" sem fer fram um miðja síðustu öld !

Blátt sýnir hvar og hve mikið ferillinn hefur verið tosaður niðurávið, en rautt hvar hann hefur verið hífður upp.

Beina línan sýnir svo leitnina yfir allt tímabilið. Línan er auðvitað miklu brattari á gula "leiðrétta" ferlinum,  

Hvað þetta svo þýðir allt saman er mér hulin ráðgáta.

 Smellið tvisvar á myndina til að sjá stærri.

 

 

Þýðir þetta að NASA-GISS sé að "leiðrétta" hitaferilinn fyrir Reykjavík áður en hann er notaður fyrir hnattræna hitaferilinn vegna þess að þeir telji hann mengaðan vegna þéttbýlisáhrifa (urban heat island effect)? 

 

Varla getur það verið, því þessi leiðrétting er í öfuga átt. Þeir hefðu frekar átt að lækka ferilinn síðustu áratugina, er það ekki?

 

Nú er ég alveg hættur að skilja...       Vonandi getur einhver lesenda útskýrt málið.

 

 

 

 Uppfært 26. janúar:

Sjá umfjöllun um málið:

Paul Homewood á vefsíðunni Not a Lot of People Know That:

Iceland Met Office Temperatures for Reykjavik

How GISS Has Totally Corrupted Reykjavik’s Temperatures

GISS Make The Past Colder In Reykjavik

NOAA Don’t Believe The Iceland Met Office

 

Paul Homewood og Antony Watts á vefsíðunni What is Up With That:

Another GISS miss, this time in Iceland

Þar eru meðal annars birt bréfaskipti Trausta Jónssonar og Paul Homewood.

 

 

 

 

 

 

 

Hér má lesa um stofnunina

National Aeronautics and Space Administration
Goddard Institute for Space Studies

Þar ræður Dr. James E. Hansen ríkjum.

 

 

 

 

 

Hörfar lúpínan þegar hún hefur unnið sitt verk...?

 

 

 

 

Skógræktarritið er eitt af þeim tímaritum sem hafa tilhneigingu til að að safnast fyrir á náttborðinu og vera lesin aftur og aftur. Hvað er líka notalegra en svífa inn í iðagræna draumheimana eftir lestur þessa góða og vandaða rits?

 

Í Skógræktarritinu, seinna hefti 2011, er fróðleg grein „Hörfar lúpínan? Dæmi úr Heiðmörk", eftir Daða Björnsson landfræðing.   Daði hefur fylgst með útbreiðslu lúpínunnar í Heiðmörk í tvo áratugi, bæði með samanburði loftmynda og vettvangsskoðun.

Hákon Bjarnason skógræktarstjóri flutti lúpínuna til Íslands árið 1945 en nokkrar plöntur voru settar niður í Heiðmörk árið 1959 þar sem hún breiddist hratt út næstu árin.

Lúpínan er einstaklega öflug landgræðslujurt, en er umdeild. Sumir líkja henni  við illgresi og aðrir við þjóðarblómið. Hún er vissulega ágeng og fyrirferðarmikil, en hvernig hagar hún sér? 
 - Hörfar hún af þeim svæðum sem hún hefur lagt undir sig og víkur fyrir öðrum gróðri?
 - Hefur hún tilhneigingu til að fara inn á gróin svæði?

Svör við fyrri spurningunni má lesa í grein Daða „Hörfar lúpínan? Dæmi úr Heiðmörk" sem aðgengileg er á vef Skógræktarfélags Íslands með því að smella hér.  Myndir Daða með skýringum er að finna hér,  en þar má m.a. sjá svar við seinni spurningunni.

Þar sem lúpinunni var plantað fyrir hálfri öld í ógróna mela er nú komið gras og blómlendi ofan á um 10 cm moldarlagi. Lúpínan hefur unnið sitt verk og hörfar nú hratt.

Önnur áhugaverð grein um lúpínu er í þessu sama riti. Nefnist hún „Misheppnuð tilraun til að eyða lúpínu með sauðfjárbeit" og er eftir  eftir Þröst Eysteinsson sviðsstjóra þjóðskóganna hjá Skógrækt ríkisins. Greinina má nálgast með því að smella hér.

 

Myndin efst á síðunni er tekin sumarið 2010 á Haukadalsheiði. Utan landgræðslugirðingarinnar hefur lúpínan ekki náð sér á strik. (Tvísmella á mynd til að stækka).

Höfundur þessa pistils hefur í hálfa öld af áhuga fylgst með lúpínunni á Haukadalsheiði, í Heiðmörk og við Hvaleyrarvatn og þekkir vel hvernig hún hörfar með tímanumm og hve lítinn áhuga hún hefur á grónu landi.  

 

 

 Eldri pistlar um lúpínuna:

Lúpínufuglar...

Aldingarður á hálendinu með hjálp lifandi áburðarverksmiðju...

Lúpínan á Haukadalsheiði - Myndir...

 

 

 

Lúpínufuglar...

 

 

Lúpínufuglar er nafn á grein sem birtist 4. janúar á vef Landgræðslu ríkisins. Greinin fjallar um rannsóknir Brynju Davíðsdóttur á fuglum og smádýrum.

Sumarið 2011 fór fram viðamikil rannsókn á fuglum og smádýrum á 26 landgræðslusvæðum víðsvegar um land. Bornar voru saman þrjár landgerðir, óuppgrædd svæði, lúpínubreiður og endurheimt mólendi. 

Niðurstaðan var að bæði fuglar og smádýr reyndust flest í lúpínubreiðum.

 

Greinin á vef Landgræðslu ríkisins er afrituð hér fyrir neðan:

 

Sumarið 2011 fór fram viðamikil rannsókn á fuglum og smádýrum á 26 landgræðslusvæðum víðsvegar um land. Þessi rannsókn er meistaraverkefni Brynju Davíðsdóttur við Landbúnaðarháskóla Íslands.

Bornar voru saman þrjár landgerðir, óuppgrædd svæði, lúpínubreiður og endurheimt mólendi. Fuglar reyndust vera flestir í lúpínubreiðum; 6,3 á hektara, næstflestir í endurheimtu mólendi; 3,4 á hektara og fæstir á óuppgræddu landi; 0,3 á hektara. Meðalfjöldi tegunda var mestur í mólendi; 0,5 tegundir á hektara, lítið eitt minni í lúpínu og minnstur á óuppgræddum svæðum; 0,1 tegund á hektara.

Í lúpínu voru þúfutittlingur og hrossagaukur langalgengustu tegundirnar og komu fyrir í 96% og 77% tilvika. Í mólendi voru þúfutittlingur, heiðlóa, spói og lóuþræll algengastir og komu fyrir í 81%, 77%, 73% og 65% tilvika. Fáir fuglar fundust á ógrónum svæðum. Tegundafjölbreytni fugla var mest í mólendi en þar fundust alls 16 tegundir fugla, 14 í lúpínu og 10 á óuppgræddu landi. Ekki var marktækur munur á tegundafjölda í mólendi og í lúpínu en tegundafjöldi var marktækt lægri á lítt grónu landi en í hinum vistgerðunum. Fjölbreytileikastuðull Shannon var reiknaður fyrir vistgerðirnar en hann tekur tillit til þess hversu mikið finnst af hverri tegund ásamt fjölda tegunda. Stuðullinn var hæstur fyrir endurheimt mólendi, þá lúpínu og lægstur fyrir óuppgrætt land. Stuðullinn var marktækt hærri fyrir mólendi en óuppgrætt land en ekki var marktækur munur milli mólendis og lúpínu.

Smádýr voru veidd í háf á öllum rannsóknarsvæðum en einnig í fallgildrur á völdum svæðum á Suðurlandi. Í báðum tilvikum reyndist fjöldi smádýra mestur í lúpínu, næstmestur í mólendi og minnstur í óuppgræddu landi. Sterk fylgni var á milli fjölda dýra sem veiddust í háf og í fallgildrur. Marktæk fylgni var á milli heildarfjölda smádýra sem veiddust í háf og heildarfjölda fugla.

Þetta er fyrstu heildarrannsóknir á áhrifum landgræðsluaðgerða á fuglalíf hér á landi, en árið 2008 rannsökuðu Guðný H. Indriðadóttir og Tómas G. Gunnarsson áhrif landgræðslu á fuglalíf á Mýrdals- og Skógasandi. Niðurstöður þessara rannsókna eru mikilvægt innlegg í þekkingu á áhrifum landgræðslu og endurheimtar vistkerfa á fuglalíf á Íslandi.

 

Greinina má lesa hér á vef Landgræðslu ríkisins. 

 

Sem sagt, það eru 20 sinnum fleiri fuglar í lúpínubreiðum en óuppgræddu landi.   Við vitum að lúpínubreiður vaxa fyrst og fremst upp úr ógrónu landi þannig að niðurstaða Brynju er mikið gleðiefni.

 

 Vinir lúpínunnar á Fésbók

 

 Vinur lúpínunnar

 

 

Hvernig líður hafísnum nú um hávetur...?

Hvernig ætli ástand "landsins forna fjanda" sé um þessar mundir? Hvernig er ástand hans miðað við undanfarin ár?

Myndin hér fyrir ofan sýnir útbreiðslu hans í gær, en úrklippan er stækkuð mynd af ferlinum lengst til hægri, þ.e. sýnir ástandið um þessar mundir. 

Takið eftir rauða ferlinum sem gildir fyrir árið sem er að líða. Ekki er annað að sjá að ástandið sé sæmilegt, hvernig sem á það er litið.

Í augnablikinu er útbreiðslan heldur meiri en á sama tíma árin 2007, 2008, 2009 og 2010, en aðeins undir meðaltali áranna1976-2006.

Hér fyrir neðan er svo "lifandi" mynd sem á að uppfærast nokkuð reglulega (takið eftir dagsetningunni á myndinni):

Uppfært 4. janúar 2012:  Nú er komið nýtt ár og ferillinn hér fyrir neðan hefur breyst. Ferillinn fyrir 2012 byrjar núna lengst til vinstri og er orðinn blóðrauður eins og ferillinn fyrir 2011 var fyrir áramót. Ferillinn fyrir 2011 er aftur á móti orðinn eldrauður (eða appelsínurauður).  Það er því rétt að fylgjast með blóðrauða ferlinum vinstra megin. Í byrjun árs sjáum við rétt örla fyrir honum.
(Myndirnar efst á síðunni eru auðvitað óbreyttar).

Ferlarnir eru fengnir hér:

www.arctic-roos.org

.

Til að fá heildarmyndina, þá er hér ferill sem sýnir heildarhafísinn samtals á norður- og suðurhveli, hafísinn á norðurhveli og hafísinn á suðurhveli.
Blái ferillinn er mánaðagildi. Rauði ferillinn er 13 mánaða meðaltal.  Græna lárétta línan er eingöngu til viðmiðunar.

Myndin er fengin að láni hér www.climate4you.com/SeaIce.htm, en skýringum var bætt inn á hana. Undir myndinni stendur eftirfarandi:

Graphs showing monthly Antarctic, Arctic and global sea ice extent since November 1978. The area covered by sea ice is defined as having at least 15% sea ice cover. Blue lines show monthly values, and red lines show the simple running 13 month average. Data kindly provided by the National Snow and Ice Data Center (NSIDC). Last month shown: November 2011. Latest diagram update: 8 December 2011.

 

 Svo er hér að lokum lifandi ferill frá Dönsku veðurstofunni. Hér er það sveri svarti ferlillinn sem byrjar vinstra megin sem áhugavert er að fylgjast með:

 

 

                        Gleðilegt ár!
                                        ...og óskir um að landsins forni fjandi gerist ekki
                                                           nærgöngull á næstu árum.

Vetrarsólstöður í dag: Lengsta nótt ársins að baki...

 

 

 

Vetrarsólstöður eru í ár 22. desember. Sólin er í dag lægst á lofti, dagurinn stystur og nýliðin nótt sú lengsta á árinu. Á morgun fer sólin að hækka á lofti og dagurinn að lengjast, þó ekki muni nema hænufeti fyrst í stað.  Áður en við vitum af fer vorilmur að finnast í lofti, fuglar að syngja, ástin blómstrar og vorið er komið!

 

"Fyrsta sólarhring frá sólstöðum lengist sólargangurinn í Reykjavík um 9 sekúndur. Annan daginn lengist hann um 27 sekúndur og þriðja daginn um 44 sekúndur. Þetta eru sem sagt "hænufetin" í Reykjavík. Á Akureyri er fyrsta hænufetið 12 sekúndur, hið næsta 37 sekúndur og hið þriðja 62 sekúndur", stendur í grein eftir Þorstein Sæmundsson sem birtist í Almanaki Háskólans árið 1993.  Greinina má lesa hér.

 

 Myndin er tekin fyrir skömmu í uppsveitum Árnessýslu.

 

 

 

Gleðileg Jól

 

Norskir og kínverskir vísindamenn spá kólnun á næstu árum í nýjum fræðigreinum...

 

 

 

 

 

 

Nýlega rakst ég á tvær vísindagreinar sem vöktu athygli mína. Önnur greinin er norsk og hin kínversk. Norðmennirnir beindu sjónum sínum að Svalbarða,
en Kínverjarnir að Tíbet.
Það merkilega er að þær eiga furðu margt sameiginlegt.
Hvað skyldi það vera?

Áhugasamir geta nálgast norsku greinina með því að smella hér, og hina kínversku hér.   Báðar greinarnar eru skrifaðar á ensku.

 

Örstutt kynning á greinunum:

 

Norska greinin er eftir Dr. Jan Erik Solheim, Dr. Kjell Stordahl og Dr. Ole Humlum.  Solheim og Humlum eru prófessorar við Háskólann í Osló.

Solar activity and Svalbard temperatures nefnist greinin.

Úrdráttur:

http://arxiv.org/abs/1112.3256

The long temperature series at Svalbard (Longyearbyen) show large variations, and a positive trend since its start in 1912. During this period solar activity has increased, as indicated by shorter solar cycles. The temperature at Svalbard is negatively correlated with the length of the solar cycle. The strongest negative correlation is found with lags 10-12 years.

The relations between the length of a solar cycle and the mean temperature in the following cycle, is used to model Svalbard annual mean temperature, and seasonal temperature variations.

Residuals from the annual and winter models show no autocorrelations on the 5 per cent level, which indicates that no additional parameters are needed to explain the temperature variations with 95 per cent significance. These models show that 60 per cent of the annual and winter temperature variations are explained by solar activity. For the spring, summer and fall temperatures autocorrelations in the residuals exists, and additional variables may contribute to the variations.

These models can be applied as forecasting models. We predict an annual mean temperature decrease for Svalbard of 3.5 +/- 2°C from solar cycle 23 to solar cycle 24 (2009-20) and a decrease in the winter temperature of approx 6°C.

 

Eftirtektarvert er að þeir spá verulegri kólnun á Svalbarða fram að árinu 2020. Þetta er svo mikil kólnun á skömmum tíma að það setur að manni hroll. 

 

Fyrir hálfu öðru ári var bloggað um grein eftir Jan Erik Solheim. Sjá hér.
Margir kannast við Ole Humlum vegna hinnar ágætu vefsíðu Climate4You

Grein eftir sömu höfunda s.l. sumar er Identifying natural contributions to late holocene climate change.  Smella hér

 

 

                                                      --- --- ---

 

Kínverska greinin heitir því langa nafni Amplitudes, rates, periodicities and causes of temperature variations in the past 2485 years and future trends over the central-eastern Tibetan Plateau.

Greinin fjallar um hitabreytingar í Tíbet yfir síðastliðin 2485 ár.

Einhver hefur kannski gaman af að glugga í grein sem var að koma út í blaði Kínversku Vísindaakademíunnar. Kínverjarnir láta sér ekki nægja að skoða hitafarið í Tíbet síðastliðin 2485 ár, heldur skoða þeir í kaffibolla og spá fyrir um næstu áratugi/aldir.

Þar stendur í samantektinni:
http://csb.scichina.com:8080/kxtbe/EN/abstract/abstract504775.shtml

Samantekt：

Amplitudes, rates, periodicities, causes and future trends of temperature variations based on tree rings for the past 2485 years on the central-eastern Tibetan Plateau were analyzed. The results showed that extreme climatic events on the Plateau, such as the Medieval Warm Period, Little Ice Age and 20th Century Warming appeared synchronously with those in other places worldwide.

The largest amplitude and rate of temperature change occurred during the Eastern Jin Event (343-425 AD), and not in the late 20th century. There were significant cycles of 1324 a, 800 a, 199 a, 110 a and 2-3 a in the 2485-year temperature series. The 1324 a, 800 a, 199 a and 110 a cycles are associated with solar activity, which greatly affects the Earth surface temperature. The long-term trends (>1000 a) of temperature were controlled by the millennium-scale cycle, and amplitudes were dominated by multi-century cycles. Moreover, cold intervals corresponded to sunspot minimums. The prediction indicated that the temperature will decrease in the future until to 2068 AD and then increase again.

Greinina alla má sækja með því að smella hér.

 

Kínverjarnir láta sér ekki nægja að skoða hitafarið í Tíbet síðastliðin 2485 ár, heldur skoða þeir í kaffibolla og spá fyrir um næstu áratugi/aldir.

Kínverjarnir spá sem sagt umtalsverðri kólnun í Tíbet þar sem rannsóknin fór fram með lágmarki eða mestum kulda um 2068.

                                                       --- --- ---

Hvernig skyldi hafísinn hér fyrir norðan þróast gangi spár norðmannanna eftir?

Það vekur óneitanlega athygli að bæði Norðmennirnir og Kínverjarnir kenna sólinni um þessar hitasveiflur.  Það má þó víst ekki minnast á  slíkt hér, svo við skulum fara varlega í sakirnar. Hver veit nema þessar greinar geti styggt viðkvæmar sálir sem kunna að vera á sveimi.

 

Norska greinin er  hér,

Kínverska greinin er hér.  

Báðar greinarnar eru skrifaðar á ensku.

 

 

                     Mikið verð ég ánægður ef þessir herramenn sem greinarnar hafa samið
                                                    reynast hafa rangt fyrir sér.
                      Við þurfum ekki að bíða nema fáein ár eftir að sannleikurinn komi í ljós.

 

                 Þar sem oft verður uppistand mikið þegar fjallað er um málefni sem ekki eru         
                  í takt við tískustraumana í loftslagsmálum, er rétt að taka eftirfarandi fram:

                            Ómálefnalegar athugasemdir verða ekki birtar hér fyrir neðan.

 

 

 

 

Flug-glannaskapur, eða er þetta framtíðin...?

 

 

 

 

 

 

Lengi hefur menn dreymt um að smíða sér vængi eða flugham og fljúga frjálsir sem fuglar himinsins. Sumir hafa látið drauminn rætast, eins og Íkarus Dædalusson hinn gríski sem flaug of nærri sólinni og Hinrik Hinriksson frá Iðu sem smíðaði sér flugham og flaug yfir Hvítá fyrir þrem öldum.

 

Ofurhugar nútímans sem sýna listir sínar í myndböndunum hér fyrir neðan kunna að láta þennan draum rætast. Þotuflug og svifflug. Það liggur við að maður öfundi þá dálítið og fái smá fiðring í magann...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Fyrir um 300 árum, eða snemma á 18. öld var unglingspiltur á Iðu í Skálholtssókn, sem Hinrik Hinriksson hét.  Hann var frábær að hagleik og hugviti.  Hann reyndi að búa sér til flugham, og voru vængirnir úr fuglavængjum.  Honum tókst þetta svo vel, að hann gat hafið sig á loft í hamnum og flogið stuttan spöl.  En jafnvæginu átti hann erfitt með að halda, höfuðið vildi snúa niður, en fæturnir upp.  Samt áræddi hann að fljúga yfir Iðu frá Skálholtshamri, en þar er áin mjó,  og tókst honum það.  Nú fundu menn sér skylt að stemma stigu fyrir fífldirfsku hans, og var hamurinn tekinn af honum og eyðilagður, en honum harðbannað að búa til annan.

 

Sagan er sögð skráð af Brynjúlfi Jónssyni (1838-1914) fræðimanni frá Minna-Núpi eftir aldraðri konu.

 

Gamalt íslenskt handrit:
Um Dædalum og Ikarum hans son

 

Volare Necesse Est

 

Skrár tengdar þessari bloggfærslu:

• Um Dædalum og Ikarum hans son

Brrr - Enn kólnar í heimi hér...

 

 

 

Hitaferillinn hér að ofan er splunkunýr, nánast glóðvolgur beint úr gervihnettinum sem hringsólar umhverfis jörðina og mælir í sífellu hita lofthjúps jarðar.

Eins og sjá má, þá er hitinn með lægra móti um þessar mundir. Rauði depillinn er aðeins 0,033 gráður Celcíus fyrir ofan meðallag, eða 33 millígráður. Eiginlega bara agnarögn.

Granni ferillinn sem hlykkjast ótt og títt sýnir mánaðagildi, dökki rólegi ferillinn sýnir 3ja ára meðaltal, og græna beina línan sýnir meðalgildi tímabilsins 1979-1998, en lóðréttu ásarnir sýna einmitt frávik frá því meðaltali. Rauði depillinn lengst til hægri er svo meðaltal nóvembermánaðar sem nýliðinn er.

Er þetta eitthvað sem ástæða er til að hafa áhyggjur af? Varla. Náttúran er bara söm við sig. Stundum reikar lofthitinn upp á við og stundum sígur hann aftur. Það er bara þannig og þannig hefur það alltaf verið og þannig mun það alltaf verða.

 

Gleymið ekki tunglmyrkvanum á morgun, laugardag.  Góð grein um hann á bloggi Stjörnufræðivefsins hér.

Hitaferilinn má sjá í betri upplausn hér, en mæligögnin eru hér og upplýsingar um mæliaðferðina eru hér.

 

Góða helgi ...

 

Skrár tengdar þessari bloggfærslu:

• Tíbet síðastliðin 2485 ár
• solheim-nov-2011.pdf

Einstaklega fallegt myndband. Leiðin heim frá geimnum...

 

 

Myndbandið hér fyrir neðan sýnir ótrúlega fallegar myndir teknar utan úr geimnum. Það engu líkara en maður sé staddur úti í geimnum. 

The Journey Home heitir myndbandið. Þetta er svokölluð time-lapse kvikmynd sem samsett er úr aragúa kyrrmynda sem tengdar eru saman svo úr verður eins konar kvikmynd.

Time-lapse videó er auðvitað afleitt orð. Hvernig væri að nota orðið hikmynd sem rímar við kvikmynd, enda getur time-lapse þýtt hik. Myndavélin er einmitt látin hika milli þess sem myndir eru teknar.

Hvað sem tækninni líður þá skulum við njóta myndarinnar og tónlistarinnar. Það er nánast skylda að horfa á myndina í fullri skjástærð og fullri upplausn. Það gerir maður einfaldlega með því að fara á Vimeo síðuna með því að smella hér, og smella síðan á # táknið sem er í horninu neðst til hægri í Vimeo glugganum.  Svo verður auðvitað að gæta þess að HD sé blátt til þess að myndin sé í HD upplausn.

 

 

 

Time Lapse From Space - Literally. The Journey Home. from Fragile Oasis on Vimeo.

Umfjöllun um töku hikmyndarinnar má lesa hér

Meira af myndböndum frá Alþjóða geimstöðinni: http://vimeo.com/fragileoasis

 

Producing time-lapse video onboard the International Space Station while orbiting 250 miles above the Earth at 17,500 miles per hour helps people follow along on our missions, not as spectators, but as fellow crewmembers. -- Ron Garan, NASA Astronaut, Expedition 27 & 28

For the whole story: fragileoasis.org

Photography from the International Space Station:
Expedition 28 Crew

Editing in Space: Ron Garan
Editing on Earth: Chris Getteau, Todd Sampsel, Dylan Mathis

Sequences:

1:06 Europe to the Indian Ocean
1:35 United States of America
2:01 Aurora Australis over Madagascar
2:26 Central Africa to Russia
2:44 Europe to the Middle East
3:00 Hurricane Katia
3:10 New Zealand to the Pacific Ocean
3:38 Northwest U.S. to South America
4:10 Aurora over Australia
4:34 North America to South America
5:05 Mexico to the Great Lakes
5:16 Hurricane Irene
5:22 California to Hudson Bay
5:38 Tanzania to Southern Ocean
6:00 Central Africa to the Middle East
6:15 Chile to Brazil
6:25 Africa to the Mediterranean Sea
6:37 Zhezkazgan, Kazakhstan

With sincere thanks:

"Downside Up"
Written by Peter Gabriel
Performed by Peter Gabriel (feat: Melanie Gabriel)
(P) 2011 Peter Gabriel Ltd
Published by Real World Music Ltd.
Courtesy of petergabriel.com

“Down To Earth”
Performed by Peter Gabriel
Music by Peter Gabriel & Thomas Newman / Lyrics by Peter Gabriel
Published by: Wonderland Music Company, Inc. (BMI)/Pixar Music (BMI)
L.A. sessions Produced by Thomas Newman
Produced by Peter Gabriel
Recorded by Richard Chappell
Mixed by Tchad Blake
(P) 2008 Walt Disney Records/Pixa 

 

 

Vindmyllur eða vindrafstöðvar...?

 

 

Þegar rætt er um vindmyllur koma mér í hug fallegar myllur sem notaðar voru til að mala korn. Vindknúnar kornmyllur.  Eitthvað fallegt og næstum rómantískt eins og á myndinni hér fyrir ofan.

Vindrafstöðvar eru ekki vindmyllur í mínum huga. Þær eru allt annars eðlis og ættu að kallast vindrafstöðvar, eða vindorkuver ef mönnum finnst orðið rafstöð ekki nógu merkilegt.

 

Vindrafstöðvar í Banning Pass, nærri Palm Springs, Kaliforníu.

 

 

Dagur íslenskrar tungu 16. nóvember.

Fæðingardagur Jónasar Hallgrímssonar.

Vindmyllur á Íslandi innan árs

Sólin í dag 11.11.11 klukkan 11:11:11

 

 

 

Svona leit sólin út í dag klukkan 11:11 að íslenskum tíma.

Akkúrat núna er hún svona.

 

Nýjasta myndin af smástirninu sem þýtur nú fram hjá jörðinni...

 

 

Þessi ratsjármynd var tekin í gær 7. nóvember af smástirninu
2005 YU55 sem nú þýtur fram hjá jörðinni.  Það er um 400 metrar í þvermál og æðir fram hjá okkur í aðeins 325.000 km fjarlægð, eða nokkuð nær en nemur fjarlægðinni til tunglsins.

Myndbandið hér fyrir neðan sýnir vel hve nærri okkur það er.  Blái depillinn er jörðin, en sá hvíti sem kemur æðandi er smástirnið.

Sjá nýjustu fréttir á síðu NASA Asteroid and Comet Watch.

 

(Hægt er að stækka myndflötinn með því að smella fyrst á gluggann. Þá opnast gluggi hjá YouTube. Smella síðan á táknið sem er þar neðst til hægri).

 

 

 

 

 

 

                     Ratsjármyndin var tekin með þessu loftneti í Goldstone Kaliforniu.

                                        Loftnetið er heilir 70m í þvermál.

 

 

 

       Hér má sjá hve nálægt smástirnið er miðað við braut tunglsins umhverfis jörðu.

                                            Smella á mynd til að stækka.  

 

Gervihnattamæling á hitastigi sýnir kólnun í október...

 

 

 

 

Hitaferillinn hér að ofan sýnir að í október mældist meðalhiti lofthjúps jarðar 0,11°C yfir meðaltali síðustu 30 ára.  Miðað við tilhneiginguna undanfarnar vikur er ekki ólíklegt að ferillinn verði kominn enn neðar næst þegar hann verður birtur í byrjun desember. Í október var hitafallið töluvert eins og sjá má á myndinni, eða frá +0,29° í +0,11°.

Dr. Roy Spencer, sem sér um úrvinnslu mæligagna frá gervihnöttum, birti þennan feril í dag á vefsíðu sinni  www.drroyspencer.com

Þetta er sá hitaferill sem kallast UAH-MSU (University of Alabama in Huntsville - Microwave Sounding Unit).

 

Rafmögnuð þyrla eða fljúgandi diskur...?

 

 

 

 

 

Skógar gætu bundið meira CO2 en áður var talið...

  

 

Fróðleg grein um skóga birtist fyrir skömmu á  Science Daily vefnum. Samkvæmt greininni virðist sem skógurinn hafi meiri hæfileika til að binda koltvísýring en áður var talið. Greinin er hér.

Í tilrauninni, sem stóð yfir í 12 ár á um 20 hektara landi, var styrkur koltvísýrings umhverfis trjákrónurnar aukinn, auk þess sem notað var ózon til að líkja eftir menguðu lofti.  

Auk þess sem talið er að aukið magn koltvísýrings hafi áhrif til hækkunar hitastigs, virkar það sem áburður á vöxt gróðurs, eins og fram kemur í greininni sem birt er hér fyrir neðan. 

Fyrri rannsóknir höfðu gefið til kynna að þessi áhrif á vöxt trjánna væru tímabundin, þar sem að því kæmi að plönturnar næðu ekki nægu magni að köfnunarefni eða nitur úr jarðveginum.

Í ljós kom í þessari tilraun að vöxtur trjánna hélst hraður allan tíman sem rannsóknin fór fram, og síðustu 3 árin var vaxtarhraðinn 26% meiri en samanburðartrjánna sem fengu ekki aukið magn koltvísýrings.

Svo virðist sem hæfileiki trjánna til að vinna köfnunarefi úr jarðveginum hafi aukist, og einnig að örverur hafi skilað aftur köfnunarefni hraðar í jarðveginn með auknu magni laufa sem féllu af trjánum að hausti.

Heildaráhrif ózons á skóginn voru lítil, þó svo gróðurinn þyldi það misvel.  Ýmislegt fleira fróðlegt kom fram í tilrauninni og er vel þess virði að lesa allan greinarstúfinn sem hér fylgir.

Þetta eru ánægjulegar fréttir fyrir skógræktarfólk og einnig þá sem áhyggjur hafa að hækkuðu hitastigi jarðar.

 

Myndin hér að ofan sýnir tilraunareitinn sem er 38 ekrur að stærð. Tilraunin stóð yfir á árunum 1997-2008

 

 

 

 

 

 

http://www.sciencedaily.com/releases/2011/10/111013153955.htm

Texti við myndina hér að ofan: An aerial view of the 38-acre experimental forest in Wisconsin where U-M researchers and their colleagues continuously exposed birch, aspen and maple trees to elevated levels of carbon dioxide and ozone gas from 1997 through 2008. (Credit: David Karnosky, Michigan Technological University)

Future Forests May Soak Up More Carbon Dioxide Than Previously Believed

ScienceDaily (Oct. 13, 2011) — North American forests appear to have a greater capacity to soak up heat-trapping carbon dioxide gas than researchers had previously anticipated.

As a result, they could help slow the pace of human-caused climate warming more than most scientists had thought, a U-M ecologist and his colleagues have concluded.

The results of a 12-year study at an experimental forest in northeastern Wisconsin challenge several long-held assumptions about how future forests will respond to the rising levels of atmospheric carbon dioxide blamed for human-caused climate change, said University of Michigan microbial ecologist Donald Zak, lead author of a paper published online this week in Ecology Letters.

"Some of the initial assumptions about ecosystem response are not correct and will have to be revised," said Zak, a professor at the U-M School of Natural Resources and Environment and the Department of Ecology and Evolutionary Biology in the College of Literature, Science, and the Arts.

To simulate atmospheric conditions expected in the latter half of this century, Zak and his colleagues continuously pumped extra carbon dioxide into the canopies of trembling aspen, paper birch and sugar maple trees at a 38-acre experimental forest in Rhinelander, Wis., from 1997 to 2008.

Some of the trees were also bathed in elevated levels of ground-level ozone, the primary constituent in smog, to simulate the increasingly polluted air of the future. Both parts of the federally funded experiment -- the carbon dioxide and the ozone treatments -- produced unexpected results.

In addition to trapping heat, carbon dioxide is known to have a fertilizing effect on trees and other plants, making them grow faster than they normally would. Climate researchers and ecosystem modelers assume that in coming decades, carbon dioxide's fertilizing effect will temporarily boost the growth rate of northern temperate forests.

Previous studies have concluded that this growth spurt would be short-lived, grinding to a halt when the trees can no longer extract the essential nutrient nitrogen from the soil.

But in the Rhinelander study, the trees bathed in elevated carbon dioxide continued to grow at an accelerated rate throughout the 12-year experiment. In the final three years of the study, the CO2-soaked trees grew 26 percent more than those exposed to normal levels of carbon dioxide.

It appears that the extra carbon dioxide allowed trees to grow more small roots and "forage" more successfully for nitrogen in the soil, Zak said. At the same time, the rate at which microorganisms released nitrogen back to the soil, as fallen leaves and branches decayed, increased.

"The greater growth has been sustained by an acceleration, rather than a slowing down, of soil nitrogen cycling," Zak said. "Under elevated carbon dioxide, the trees did a better job of getting nitrogen out of the soil, and there was more of it for plants to use."

Zak stressed that growth-enhancing effects of CO2 in forests will eventually "hit the wall" and come to a halt. The trees' roots will eventually "fully exploit" the soil's nitrogen resources. No one knows how long it will take to reach that limit, he said.

The ozone portion of the 12-year experiment also held surprises.

Ground-level ozone is known to damage plant tissues and interfere with photosynthesis. Conventional wisdom has held that in the future, increasing levels of ozone would constrain the degree to which rising levels of carbon dioxide would promote tree growth, canceling out some of a forest's ability to buffer projected climate warming.

In the first few years of the Rhinelander experiment, that's exactly what was observed. Trees exposed to elevated levels of ozone did not grow as fast as other trees. But by the end of study, ozone had no effect at all on forest productivity.

"What happened is that ozone-tolerant species and genotypes in our experiment more or less took up the slack left behind by those who were negatively affected, and that's called compensatory growth," Zak said. The same thing happened with growth under elevated carbon dioxide, under which some genotypes and species fared better than others.

"The interesting take home point with this is that aspects of biological diversity -- like genetic diversity and plant species compositions -- are important components of an ecosystem's response to climate change," he said. "Biodiversity matters, in this regard."

Co-authors of the Ecology Letters paper were Kurt Pregitzer of the University of Idaho, Mark Kubiske of the U.S. Forest Service and Andrew Burton of Michigan Technological University. The work was funded by grants from the U.S. Department of Energy and the U.S. Forest Service.

 

 --- --- ---

 

 

 

Nú má auðvitað velta fyrir sér hvaða áhrif aukinn koltvísýringur í loftinu hefur haft á gróður á Íslandi.    Áhrifin eru væntanlega jákvæð og hafa átt sinn þátt í því hve vel trjágróður hefur sprottið undanfarið. Hlýrra veðurfar hefur einnig haft mikil áhrif og e.t.v. minni ágangur sauðfjár.

Allt hjálpast þetta að við að endurheimta skóga á Íslandi.   Það er þó ljóst að gróðrinum líkar vel koltvísýringinn, enda er hann undirstaða alls lífs á jörðinni.

 

Einn höfunda BEST skýrsunnar í loftslagsmálum ásakar aðalhöfundinn um að villa um fyrir fólki...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ja hérna hér... Sá fáheyrði atburður hefur gerst að einn höfunda svokallaðrar BEST greinar sem kennd er við Berkley háskóla hefur ásakað aðalhöfundinn um að hafa vísvitandi beitt blekkingum þegar skýrslan var kynnt. (BEST = Berkley Earth Surface Temperature).

Um þessa greinar hefur verið fjallað  hér á bloggsíðu Einars Sveinbjörnssonar og hér á bloggsíðu Loftslag.is.  Sjálfur fjallaði ég aðeins um málið í athugasemdum #6, #12, #13 og #18 í bloggpistli Einars hér.

Aðalhöfundur skýrslunnar er prófessor Richard Muller sem er eðlisfræðingur mað áhuga á stjarnelisfræði og starfar sem prófessor hjá Berkeley háskóla.  Einn höfunda er prófessor Judith Curry sem er loftslagsfræðingur og veitir forstöðu Department of Earth and Atmospheric Sciences hjá Georgia Institute of Technology.  Vefsíða Dr. Curry, Climate Etc.

 

Sjá grein sem var að birtast á vefsíðu Daily Mail, Mail Online:

 

Örstuttur úrdráttur úr greininni sam nauðsynlegt er að lesa í heild sinni með því að smella á fyrirsögnina:

Scientist who said climate change sceptics had been proved wrong accused of hiding truth by colleague

By David Rose

Last updated at 5:41 AM on 30th October 2011

It was hailed as the scientific study that ended the global warming debate once and for all – the research that, in the words of its director, ‘proved you should not be a sceptic, at least not any longer’.

Professor Richard Muller, of Berkeley University in California, and his colleagues from the Berkeley Earth Surface Temperatures project team (BEST) claimed to have shown that the planet has warmed by almost a degree  centigrade since 1950 and is warming continually....

...

But today The Mail on Sunday can reveal that a leading member of Prof Muller’s team has accused him of  trying to mislead the public by hiding the fact that BEST’s research shows global warming has stopped.

Prof Judith Curry, who chairs the Department of Earth and Atmospheric Sciences at America’s prestigious Georgia Institute of Technology, said that Prof Muller’s claim that he has proven global warming sceptics wrong was also a ‘huge mistake’, with no  scientific basis.

Prof Curry is a distinguished climate researcher with more than 30 years experience and the second named co-author of the BEST project’s four research papers....

...

Prof Muller also wrote an article for the Wall Street Journal. It was here, under the headline ‘The case against global warming scepticism’, that he proclaimed ‘there were good reasons for doubt until now’.

Media storm: Prof Muller's claims received uncritical coverage in the media this week:

This, too, went around the world, with The Economist, among many others, stating there was now ‘little room for doubt’.

Such claims left Prof Curry horrified.

‘Of course this isn’t the end of scepticism,’ she said. ‘To say that is the biggest mistake he [Prof Muller] has made. When I saw he was saying that I just thought, “Oh my God”.’

In fact, she added, in the wake of the unexpected global warming standstill, many climate scientists who had previously rejected sceptics’ arguments were now taking them much more seriously.

...

 

 

 

 

Lesið meira: http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2055191/Scientists-said-climate-change-sceptics-proved-wrong-accused-hiding-truth-colleague.html#ixzz1cGL0kScp

 

 

 

 

 

Sjá einnig grein um málið eftir Dr. David Whitehouse:
Best Confirms Global Temperature Standstill

 

Það er rétt að árétta að þetta mál fjallar um þá aðferð sem notuð var til að kynna niðurstöður BEST og endurspeglast m.a. í fyrirsögnunum sem myndin er af hér fyrir ofan, en málið fjallar ekki um þau gögn sem notuð voru. Þau eru aðgengileg á netinu hverjum þeim sem vill nota þau til að skoða raunverulegar niðurstöður.    Dr. Curry er sem sagt að gagnrýna kynninguna, sem hún telur hafa gefið ranga mynd, sérstaklega þar sem gefið er til kynna " “end of skepticism” og “We see no evidence of global warming slowing down.”  Það er ekki verið að gagnrýna aðferðafræðina sem vissulega er áhugaverð.

Bloggsíða Dr. Judith Curry Climate Etc.

 ---

 

Mynd úr greininni í Mail Online í gær:

 

 

 

                 (Takið eftir að efri ferillinn nær yfir 100 ára tímabil, en sá neðri 10 ára tímabil)

 

 

Þessi mynd fylgdi BEST kynningunni um daginn:

 Etv. mætti kalla svona mynd BEST Propaganda

 

 

 

 Greinarnar umræddu eru hér:

• Decadal variations in the global atmospheric land temperatures
• Influence of urban heating on the global temperature land average using rural sites identified from MODIS classifications
• Berkeley Earth temperature averaging process
• Earth atmospheric land surface temperature and station quality

 Um BEST á Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Berkeley_Earth_Surface_Temperature

 

---

 

Uppfært klukkan 13:00,  30. október.

Dr. Judith Curry fjallar um greinina í Mail Online hér. Hún skrifar:

Last week I spoke with David Rose of the Mail about the BEST publicity and PR, and Richard Muller’s public statements.  The resulting article is [here].

I discussed some concerns I had about the BEST PR on this previous thread.

In David Rose’s article, the direct quotes attributed to me are correct.

To set the record straight, some of the other sentiments attributed to me are not quite right, I will discuss these here.

“Hiding the truth” in the title is definitely misleading, I made it pretty clear that there was uncertainty in the data itself, but the bigger issues are to analyze the data and interpret it.  I made it clear that this was not a straightforward and simple thing to do.

I told Rose that I was puzzled my Muller’s statements, particularly about “end of skepticism” and also “We see no evidence of global warming slowing down.”

I did not say that “the affair had to be compared to the notorious Climategate scandal two years ago,” this is indirectly attributed to me.  When asked specifically about the graph that apparently uses a 10 year running mean and ends in 2006,  we discussed “hide the decline,” but I honestly can’t recall if Rose or I said it first.  I agree that the way the data is presented in the graph “hides the decline.”  There is NO comparison of this situation to Climategate.  Muller et al. have been very transparent in their methods and in making their data publicly available, which is highly commendable.

My most important statement IMO is this: ‘To say that there is detracts from the credibility of the data, which is very unfortunate.’  My main point was that this is a very good data set, the best we currently have available for land surface temperatures.  To me, this should have been the big story:  a new comprehensive data set, put together by a team of physicists and statisticians with private funds.  Showing preliminary results is of course fine, but overselling them at this point was a mistake IMO.

I arrived in Santa Fe yesterday.  More on the Conference in a forthcoming post.  Muller and Rohde will be at the conference, I will be meeting them for the first time and I will try to understand what is going on here.

And finally, this is NOT a new scandal.  An important new data set has been released.  Some new papers have been posted for comments, which are not surprisingly drawing criticism and controversy.   The main issue seems to be Richard Muller’s public statements.   All this does not constitute a new scientific scandal in any way.

My continued collaboration on this project will be discussed this week with Muller and Rohde.  My joining this group was somewhat unusual, in that I did not know any of these people prior to being invited to join their team (although I very quickly figured out that they were highly reputable scientists).  I thought the project was a great idea, and I still do, but it currently has a tarnish on it.  Lets see what we can do about this.

Nánar  hér

 

 

 

 

Ja hérna hér, er eitthvað mikið deilumál í uppsiglingu?...   

 

 

 

Hvers vegna hefur hnatthlýnunin staðið í stað það sem af er þessari öld...?

 

 

 

Vísindamenn spyrja: 

"Hvernig i ósköpunum stendur á því, að þrátt fyrir síaukna losun manna á koltvísýringi, þá hefur hlýnun jarðar nánast staðið í stað á þessari öld ???"

 

Þetta er spurning sem brennur á vörum margra vísindamanna.  Paul Voosen, sem margir þekkja af góðu, en hann hefur skrifað fjölda góðra greina, m.a. í Scientific American, skrifaði nýlega skemmtilega og fróðlega grein sem hann nefnir  Provoked scientists try to explain lag in global warming. Greinina má lesa í heild sinni hér. Greinin er nokkuð löng og hefur Dr. Roger Pielke Sr. prófessor tekið saman úrdrátt þar sem aðalatriði greinarinnar eru feitletruð. Það auðveldar lesturinn. Sjá Candid Comments From Climate Scientists á vefsíðu Pielke. Dr. Judith Curry pófessor í loftslagsfræðum fjallar um greinina hér á bloggi sínu og er með ýmsar góðar athugasemdir, ábendingar og spurningar til nokkurra þessara visindamanna. Hún veitir forstöðu School of Earth and Atmospheric Sciences við Georgia Institute of Technology.

Í þessari löngu grein Paul Voosen fjallar hann um hvernig fjölmargir þekktir vísindamenn hafa reynt að útskýra þetta hik, en ljóst er að allir eru þeir meira og minna ósammála og engin einhlít skýring á þessu hefur fengist. Það er greinilegt að um þetta fyrirbæri er ekki neitt samdóma álit vísindamanna eða "scientific concensus" eins og það heitir á fínni útlensku.

Það er óþarfi að endursegja það sem stendur í umræddri grein, en vísindamennirnir sem koma við sögu eru þessir (mynd af nokkrum þeirra er neðst á síðunni):

John Barnes
Jean-Paul  Vernier
Kevin Trenberth
Susan Solomon
Jim Hansen
John Daniel
Ben Santer
Judith Lean
Graeme Stephens
Robert Kaufmann
Martin Wild
Daniel Jacobs

Þeir hafa  reynt, hver á sinn hátt, að kenna ýmsu um þessa stöðnun sem varð strax í byrjun aldarinnar. Meðal annars hafa þeir nefnt til sögu möguleikann á loftbornum ögnum frá nokkrum meðal öflugum eldgosum, þar á meðal frá eldfjallinu MontSerrat sem prýðir pistilinn, en þessa mynd tók ég í desember síðastliðnum þegar ég var við störf á eyju þar skammt frá í Vestur-Indíum eða Karabíska hafinu, þ.e. Guadeloupe.  Síðar beindu menn sjónum að kolaorkuverum í Kína, fyrribærum í hafinu, sérstaklega Kyrrahafi, og jafnvel sólinni sem er jú uppspretta hitans. Menn hafa lagt höfuðið í bleyti og hugsað stíft, en allt kemur fyrir ekki eins og lesa má um í greininni Candid Comments From Climate Scientists.

Kannski er þetta bara hik og kannski mun hitastig lofthjúpsins taka að hækka á nýjan leik innan skamms, en getur verið að hámarkinu sé náð og hitinn taki að lækka aftur? Auðvitað má ekki hugsa svona, því það er víst samdóma álit vísindamanna að lofthjúpurinn muni halda áfram að hitna um ókomin ár...      

Á myndinni hér fyrir neðan, sem fengin er að láni hér hjá Ole Humlum prófessor við Oslóarháskóla, má greinilega sjá þetta hik sem varð eftir hraða hækkun hitastigs á tveim áratugum fyrir aldamótin.

 

 

Rauði ferillinn er aukning koltvísýrings í andrúmsloftinu. Blái ferillinn sýnir breytingar í lofthita frá því er mælingar á koltvísýringi hófust á Mauna Loa fjalli á Havaí eyjum árið 1958. Gráa strikaða línan afmarkar þrjú tímabil þar sem hitinn fer aðeins lækkandi, síðan hækkandi og að lokum sést hikið frá síðustu aldamótum (eða 2002) sem kemur mönnum í opna skjöldu.

 

 "Indeed, many of the scientists sorting out the warming hiatus disagree with one another -- in a chummy, scholarly way. Judith Lean, the solar scientist, finds Kaufmann's work unpersuasive and unnecessarily critical of China. Kaufmann finds Solomon's stratosphere studies lacking in evidence. Hansen and Trenberth can't agree on a budget" stendur neðarlega í grein Paul Voosen.

 

•  Upphafleg grein Paul Voosen: Provoked scientists try to explain lag in global warming.
•  Góður úrdráttur Dr. Roger Pielke prófessors: Candid Comments From Climate Scientists
•  Athugasemdir Dr. Judit Curry prófessors á bloggi hennar ásamt yfir 400 athugasemdum lesenda: Hér 

 

                                         Þá vitum vér það... eða öllu heldur, vitum ekki.  
                             Skiljum hvorki upp né niður, enda varla von þegar þessir
                                           hámenntuðu vísindamenn standa á gati.